|
| سه شنبه، ۲۰ بهمن ۱۳۸۸ | Tuesday, 09 Feb 2010 |
| سرمقاله آفتاب یزد آقاي احمدينژاد ، رسانههاي خودمان چطور؟ |
 |
 |
| اخبار روز - اخبار روز | |||
| پنج شنبه, 16 مهر 1388 13:01 | |||
|
ایران اکونومیست: آفتاب یزد - مجتبی واحدی : نشست دستاندركاران راديو و تلـويزيونهاي كشورهاي اسلامي، چـند روز قبل در ايران برگزار شد. تشكيل جلسه با حضور مديران اين رسـانـههـا و بـرگزاري آن در ايران، دو سوژهاي كه هر يك به تنهايي ارزش تأمل و توجه دارد. از جمله، لازم است مسئولان صدا و سيما، به مردم اعلام نمايند همچنين احتمالاً بسياري از مردم مايلند جايگاه واقعي صدا و سيماي ايران در ميان برخي رسانههاي پرمخاطب و تاثيرگذار جهان اسلام را بدانند و ميزان آزادي موجود در رسانه ملي ايران را با ساير رسانههايي كه نمايندگان آنها در ايران حضور يافتند، مقايسه نمايند. اما نكته مهمتر كه اين مقاله به آن ميپردازد اظهارات محمود احمدي نژاد در جمع ميهمانان نشست مزبور است. احمدي نژاد در اين سخنراني، به نقش رسانههاي جـهاني در برخي حوادث يا آنها اشاره كرده و اين نقش آفريني را نقطه ضـعــف بـزرگ رسـانـههـاي امـروزي دانـسـتـه اسـت. او همچنين تاسف خود را از اين موضوع اعلام كرده كه خبرنگاران رسانههاي بزرگ جهاني، از خود ارادهاي ندارند و سوالات كليشهاي را مطرح مينمايند كه به تعبير احمدي نژاد ، خواسته دولتمردان كشورهاي بزرگ است. البته نگارنده در اين مورد اختلاف نظر اساسي با رئيس دولت دارد. زيرا در سالهاي اخير، بسياري از مسائل، توسط همين رسانهها افشا شده كه قطعا افشاي آنها، باب مـيـل قدرتمندان جهاني يا برخي صاحبنفوذان در كشورهاي بزرگ نبوده است. مثلاً آ~يا كسي ميتواند نقش رسانههاي بزرگ جهاني در افشاي مظلوميت كودكان و زنان فلسطيني -در جنگ 22 روزه غزه- را انكار كند؟ افشاي فجايع ابوغريب و ضرب و شتم برخي زندانيان در زندانهاي آمريكا، چگونه انجام شد؟ مگر رسانههاي آمريكايي، اولين افشاكنندگان تصويري اين فجايع نبودند؟ اما به فرض كه تجليل احمدينژاد كامل و دقيق باشد.آيا اين ضعف، تنها در رسانههايي وجود دارد كه به گفته احمدينژاد، جريان تشكيل دولت صهيونيستي با حمايت آنها انجام شد و قتل مظلومانه مروه شربيني هم با سكوت آنها، مخفي ماند؟ آيا احمدينژاد، گفتگوهاي سفارشي خبرنگاران صدا و سيما با خودش را مشمول همين ضعف نميداند كه ؟ آيا احمدينژاد ترديد دارد كه اگر موضوعي باب ميل او و همكارانش نباشد حتي اگر بر زبان رئيس مجلس، رئيس قوه قضائيه و ساير شركاي حكومتي او جاري شود انعكاس مناسبي در صدا و سيماي ايران، پيدا نميكند؟ اظهارات احمدي نژاد در اجلاس مديران راديو و تلويزيون كشورهاي اسلامي، ضمن آن كه فضاي رسانهاي در جهان امروز را به چالش ميكشيد، اعتراف صريح به تأثيرگذاري رسانهها بر تحولات جهاني بود. احمدي نژاد با سفرهاي منظم خود به نيويورك، در عمل نيز اين اعتراف را تثبيت كرده است. زيرا در اين سفرها، معمولاً ملاقات سياسي مهمي بين او و سران كشورها صورت نميگيرد و به نظر ميرسد مهمترين هدف از اين سفرها، استفاده از فضاي رسانهاي است كه در اختيار مـجـمـع عـمـومـي سـازمـان ملل قرار دارد. البته اين هدفگذاري و آنچه كه احمدينژاد از آن به عنوان نقش ظالمانه رسانههاي بزرگ نام ميبرد پارادوكسي بزرگ ايجاد مـيكـنـد كـه براي حل اين پارادوكس، تنها يك پاسخ ميتوان يافت. اين پاسخ، همان رمز موفقيت رسـانههايي است كه به نظر احمدينژاد، در خدمت استكبار جهاني قرار دارند: آنها براي آنكه اعتماد مخاطب را جلب كنند سخنان احمدينژاد را به همراه سخنان اوباما، قذافي، چاوز و ... پخش مينمايند تا خبررساني خود را كامل كنند يا آن را كامل نشان دهند. اين همان نكتهاي است كه برخي رسانههاي ما نميخواهند به آن توجه كنند و رسانههاي ديــگــر نـميتوانند به آن پايبندي داشته باشند.آقاي احمدينژاد لابد ميداند كه سخنان او به صورت مستقيم در رسـانههاي آمريكايي پخش شد اما هيچكس در ايران نتوانست به صورت مستقيم و كامل، سخنان اوباما را بشنود! نكته ديگري كه در سخنراني اخير احمدينژاد مورد توجه قرار گرفت پافشاري رسانههاي استكباري بر يك خبر، براي باوراندن آن بود. رئيس دولت ايران در پنجمين سال ارتباط گسترده با فضاي رسانهاي، آيا واقعا بر اين باور است كه تنها عنصري كـه يك خبر را باورپذير ميكند، سماجت رسانهها بر تكرار آن است؟ اگر اينگونه بود قاعدتاً بسياري از ادعاهاي سران دولت نهم و دهم كه از همراهي و حمايت رسانههاي پر خرج داخلي و تريبونهاي پر نفوذ برخوردار هستند بايستي اكنون به يك باور عمومي تبديل ميشد. مثلاً اينكه: ، ، ، ، ، و... اما نه آن حمايتها و نه اين همراهيها تا كنون موجب پذيرش عمومي اين ادعاها و بستن دهان منتقدان نشده است. پس ميتوان گفت افزايش منتقدان و پيوستن گروههاي جديدي از اصولگرايان به صف منتقدان دولت، نشان ميدهد كه تنها شرط باورپذيرشدن يك خبر و موفقيت يك رسانه درباورپذير كردن اخبار، سماجت خبرسازان و تكرار خبرهاي سفارشي نيست. از سوي ديگر نفوذ گسترده برخي خبرهاي مرتبط با حوادث بعد از انتخابات - عليرغم عدم همراهي رسانه ملي و تريبونهاي ظاهراً پرمخاطب - نشان ميدهد كه فاكتورهاي مهم ديگري بر فضاي رسانهاي ايران و جهان حاكم است كه متاسفانه، هم مسئولان رسانهاي ايران از آن غافل هستند و هم سياستگذاران ايراني كه دغدغه ايشان، عدم وجود آزادي در فضاي رسانهاي ساير كشورهاست.
|
